«پاییز هم رسید و زمستانِ من نرفت...»
ای قرصهایِ رنگیِ نا بررسی از دلیل ایجاد مهربان منبع زنده ِ من!
ای قرصهای سبز!
ای قرصهای قرمز و آبی!
ای قرصهای زرد!
حالم شبیهِ اول مهر است و هفت صبح
حالم شبیهِ درس ریاضی: پُر از سوال
حالم شبیهِ حالِ گچِ روی تخته است
حالم شلخته است...
ای قرصهایِ رنگیِ نامهربانِ من!
حالم بد است، حالِ مرا خوب میکنید؟
یا با تمام لشکرِ فکر و خیالها
در ذهنِ یخگرفتهام آشوب میکنید؟
ای قرصهای سبز!
ای قرصهای قرمز و آبی!
ای قرصهای زرد!
این خاطرات تلخ
این ترسهای کهنه زمینگیر میشود؟
با اینکه سنی از منِ بررسی از دلیل ایجاد غمگین منبع زنده گذشته است
دارد هنوز مدرسهام دیر میشود...
پ ن :
کاش
به زنی که عاشق است
می آموختند
که چگونه انتقام بگیرد
غمگینم که عشق
اینهمه مهربان است
برچسب:
نویسنده: نوید عباسیان