بار آن بود که صبر کند بر جفای یار ....

اگه فکر برگشت به سرت زد ما سعدی نیستیم که بگیم

یار آن بود که صبر کند بر 1 یار ...

دیگه برنگرد .

نون بمونه بیات میشه

چایی بمونه از دهن نیفته

آب مونده گندمیزنه

گل تا وقتی نیاز به آب داره که کاکتوس نباشه

کاکتوس که بشی بود و نبود آب واست فرقی نمیکنه

این خط آخرم بگم از من به تو یادگار

واسه کسی بمیر که واست مرده باشه،