ای بیخبر از حال بیمارم

ای 1 از حال 1

رفتی و خود را به که بسپارم

باور نکردی حرف قلبم را

آرام جانم دوستت دارم

دردت به قلب و روح و جانم زد

عشقت فقط زخم زبانم زد

جانم تو بودی زندگی بو برد

آخر تو را برد و به جانم زد

تو رفتی چه شد روزگارم سیاه

منم انکه ماند منتظر چشم به راه

چه ماند از دلم غیر ازین اشک و آه

دگر بیش ازین را تو از من نخواه