نترس
به زبان بياور
بنويس كه دلت برايم تنگ شده
اين همه سال
اين همه ماه
اين همه روز
من نوشتم و بى پاسخ ماند
قول ميدهم،همين كه به زبان بياورى
قبلِ از تمام شدنِ جمله ات،
پايينِ پنجره ى اتاقت ايستاده ام
باور كن تنهايىِ این روزها
عجيب سخت ميگذرد!
پ ن :یک ساعت میبینیش بیست و سه ساعت به اون یک ساعت فکر میکنی....کاش پیشت بودم کاش پیشم بودی...
برچسب:
نویسنده: نوید عباسیان